January 2012
6 posts
Condens en cassettes
In de badkamer sterf ik het liefst. Er hangt een spiegel voor de douche waar ik me ’s ochtends schijndood staar naar weekgewassen handen. Ik druk vingertoppen dicht op zwart en draai ze als potlood in cassettebandjes links, want dat is terug. Als ik de klok rond kijk rent hij niet zo snel.
Het geluid dat naaimachines maken deed haar denken aan die keer dat ze een pindaketting had beloofd te maken aan de vogels in haar achtertuin. Hoe het haar tijdbesparend had geleken om een grote hoop pinda’s onder de trillende naald door te duwen, in plaats van deze met de hand aan elkaar te rijgen. Hoe de naaimachine niet opmerkte dat ergens in deze hoop een tiental vingers verstopt zat en geen...
Jij sudderde en ik liep weg. Ik wist niet waarheen, maar het zand was er muller en grote meisjes schepten er slotgrachten. Ik liet achthonderd voetstappen voor je achter. Dat leek me voldoende. Ik dacht niet aan Hans of Grietje of het water dat elke hak tot teen zou inslikken alsof ze nooit geweest waren. Halfgaar gebakken schrok je wakker. Het rood van de vlaggenstok stook af tegen de hemel. Het...
Toen ik te klein was voor de achtbaan mocht ik wel in het waterbed. Ik zwom mezelf in slaap en jij keek televisie. Dan was je niet alleen. Hoeveel de kat ook at, zij praatte niet. Als ik wakker werd was ik altijd ziek. Of tenminste, dat zei je als je school belde. Je had me liever stiekem dan niet.
Mistpoes
Nagels mistbank schrapend spinnend of ik misschien muisstil onderstoppertje spelen wil. Ik ijl of dagdroom wanden watertrappelhappend naar lucht door de deken die op dageraad rust. Wellicht, wellicht, wellicht dat ik won als ik kieuwen kauwen kon. Het dak gaat kopje onder opgeslokt zoals ik eens zoals ook ik verdween.
Medicamens
Eén paar plastic handschoenen en stethoscoop drukt op mijn hart slaat halve smart is mede smart. Eetlepel splitst lippen als Rode Zee middel belooft wat de bijsluiter leest. Drie maal daags bij ernstige zorgen. Wij zijn geen mensen wij zijn wolven Rennende staart tussen vlezige benen voor een koffiezwart verleden. We trekken samen zoals de hartspier doet als we waken naast vreemden. Drie maal...
